Leyla Gamsız

"Resim, benim için yaşam kadar önemli... Resim olmazsa, benim için, yaşam da yok... Eğer, o gün, iyi bir çalışma yapmışsam, neşem yerine geliyor. Canlı oluyorum. Dünya bana pırıl pırıl görünüyor. Dünyayı yaşamaya değer buluyorum. Eğer istediğim gibi çalışmamışsam, dünyayı zindan görüyorum. Bu dünyaya nasıl dayanacağım diye kahroluyorum.’’
"Ben resim yaptığım sürece varım ve resim yapabildiğim zaman dünyayı yaşamaya değer buluyorum. Yaşantımla resimlerim bu nedenle bir bütünlük arz eder. Gerek figür düzenlemelerimde olsun, gerekse peyzajlarımda, natürmortlarımda olsun ölçülü bir deformasyona, yalınlaştırılmış çağdaş bir biçim anlayışına önem veririm." (Ali Alpaslan, "Leyla Gamsız", Gösteri Dergisi, Ocak 1988)
İstanbul’da dünyaya gelen Leyla Gamsız, öğretmen olan babasının sık sık değişen görev yeri sebebiyle ilkokulu yatılı, ortaokulu Erenköy Kız Lisesi’nde, liseyi de Sivas Lisesi’nde okudu. Ailenin tek çocuğu Leyla‘nın resme olan yeteneği, hocası usta ressam Eşref Üren tarafından destek gördü ve genç kız, üniversite için babasıyla birlikte İstanbul’a, Güzel Sanatlar Fakültesi’nde resim eğitimi almaya gitti. O zamanlar yalnız ortaöğretim mezunlarını kabul eden Güzel Sanatlar Fakültesi’nden vazgeçmek zorunda kalan Leyla, İstanbul Üniversitesi’nde Coğrafya Bölümü’ne yazıldı. Dört yıllık üniversite hayatı boyunca resim sevdasından hiç vazgeçmeyen Leyla, mezun olunca Yüksek Resim Bölümü‘ne yazılmayı başarır ve nihayet istediği hayatı yaşamaya başlar. Yüksek Resim Bölümü’nde Türk resminin mihenk taşı Bedri Rahmi Eyüboğlu‘nun öğrencisi olan Leyla Gamsız, 1947 senesinde; yani 26 yaşındayken bir grup Eyüboğlu öğrencisiyle birlikte “10’lar” adlı grubu kurar. 1953 senesine kadar aktif olan bu grup, Eyüboğlu’nun yolundan giderek Doğu ile Batı’yı sentezlemek ve Türk resmini daha ileri götürmek amacını taşımıştır.
On’lar Grubu’nun yöneldiği yerellik ve geleneksel motif esinlerini sanatçı duyarlığının ışığında özgün bir yoruma ulaştırmayı başaran çok önemli bir imzadır Leyla Gamsız Sarptürk. İş bankası Koleksiyonu’nda yer alan Köylü Kadınlar, bu duyarlığın açık kanıtıdır. Leyla Gamsız’ın 1950’lerde yaptığı resimler arasından ayrılan seçkin bir örnek olan bu resim, Gamsız’ın renk ve biçim duyarlığını kanıtlayan öznel bir örnektir. (Türkiye İş Bankası Resim Koleksiyonu, Türkiye İş Bankası Yayınları, s.482)